दाङ, साउन २६ । २०८० भदौ अन्तिम साता, कञ्चनपुरको महेन्द्रनगरबाट युवा विपिन जोशी ‘सिक्दै कमाउँदै’ कार्यक्रमअन्तर्गत ठूलो सपना बोकेर इजरायल गए। आमा पद्मा र बहिनी पुष्पाले उनलाई आशा र माया बोकेर बिदा गरे।
तर २०८० असोज २० गते, गाजास्थित हमास समूहको भीषण आक्रमणले सबै कुरा बदल्यो।
१० नेपाली विद्यार्थीको ज्यान गयो, चार जना घाइते भए, र विपिन सम्पर्कविहीन भए। उनलाई हमासको नियन्त्रणमा रहेको आशंका भयो।
२४ असोजमा नेपाली दूतावासले अस्पतालहरूमा खोजी सुरु गर्यो, साथीहरूसँग सोधे, तर कतै पत्ता लागेन। इजरायली प्रहरीले पनि खोजीमा सहयोग गरिरहेको छ।
२९ असोजमा नेपाल सरकारले अन्तर्राष्ट्रिय पहल थाले। परराष्ट्रमन्त्री एनपी साउदले कतारका विदेशमन्त्रीसँग टेलिफोनमा कुरा गरी हमास समूहसँग विपिनको खोजीका लागि आग्रह गरे। हमासलाई सहयोग गर्ने देशहरूसँग पनि छलफल जारी छ।
२०८२ साउन २६ गते, विपिनकी आमा पद्मा जोशी र बहिनी पुष्पा जोशी अन्तर्राष्ट्रिय दबाब बढाउन र छोरा फिर्ता ल्याउन इजरायल प्रस्थान गरिन्। विमानस्थलमा उनीहरूको आँसु र भावुकता सबैको मन छोयो।
आजसम्म विपिनको अवस्थाबारे ठ्याक्कै जानकारी छैन। तर एउटा आमाको हृदयमा छोराको सुरक्षित फिर्ताको दृढ विश्वास छ।
यो कथा हो— संघर्षको, आशाको र मातृ माया र समर्पणको।
